الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)

221

منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)

و ديگر از جمله سنّتيهاى چيز خوردن ، دست شستن است ، پس بايد كه هر دو دست را با هم بشوئى پيش از طعام و بعد از طعام . و مكروه است شستن يك دست تنها . و روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله كه آن حضرت به زبان معجز بيان فرموده‌اند : من غسل يده قبل الطّعام و بعده عاش في سعة ، و عوفى من بلوى في جسده . يعنى : « هر كس كه قبل از طعام و بعد از طعام دست خود را بشويد زندگانى او هميشه به وسعت ، و تن او هميشه به عافيت باشد » . و نيز از حضرت امير المؤمنين - صلوات اللَّه و سلامه عليه - روايت شده كه فرمودند : انّه يزيد في العمر ، و يجلو [ في ] البصر . يعنى : « دست شستن بواسطه طعام خوردن زياده مىكند عمر را ، و جلا مىدهد چشم را » . و سزاوار آن است كه در وقت دست شستن پيش از طعام ابتدا به شستن دست [ خود ] كنى اگر صاحب طعام باشى ، آنگاه كسى كه در جانب دست راست تو نشسته باشد . و در دست شستن بعد از طعام ابتدا به كسى كنى كه در جانب دست چپ تو نشسته باشد آنگاه آخر همه تو دست‌شوئى . و در روايتى آمده كه ابتدا در دست شستن بعد از طعام به كسى كنند كه در جانب راست در خانه نشسته ، خواه آزاد باشد و خواه بنده . و بايد كه بعد از دست شستن پيش از طعام دست خود را به منديل پاك نكنى بلكه همچنان با رطوبت دست شروع در خوردن نمائى ، و در دست شستن بعد از طعام بايد كه دست خود را پاك كنى بعد از آنكه دست تر به چشمهاى خود ماليده باشى ، چه در روايت آمده است كه : « هر كس بعد از طعام دست بشويد و دست خود را به همان رطوبت بر چشم مالد ، و در وقت دست بر چشم ماليدن اين دعا بخواند :